چشم‌انداز و ماموریت های منطقه ویژه اقتصادی دوغارون

ایجاد منطقه ویژه اقتصادی دوغارون در زمینی به مساحت ۸۷۰۰ هکتار (بزرگترین منطقه ویژه اقتصادی جمهوری اسلامی ایران)  با هدف تسهیل سرمایه گذاری  و با رویکرد بازار هدف (کشور افغانستان) در سال ۱۳۸۷  در هیات محترم وزیران  و در سال ۱۳۸۹  در مجلس شورای اسلامی  به تصویب رسید و شرکت توسعه و عمران دوغارون با بیش از ۱۰۰هزارنفر سهامدار در قالب شرکتهای تعاونی مرزنشین از مردم شهرستان های تایباد و باخرز و ۶ مجموعه فعال اقتصادی استان به عنوان سازمان مسئول تعیین گردید.

ایجاد مکانی کاملا امن برای جذب سرمایه های داخلی و خارجی

ایجاد کانونی فعال برای همکاری های مشترک اقتصادی بین المللی در همه زمینه های سرمایه گذاری (تولید ، تجارت  و خدمات بازرگانی)

کاهش هزینه های تولید به منظور ورود به بازارهای رقابتی جهانی

ایجاد فرصت های شغلی جدید وارتقای سطح اشتغال منطقه

اجرای سیاست های توسعه منطقه ای و ایجاد قطب های اقتصادی و صنعتی

ارتقاء سطح تکنولوژی و بهره گیری از فن آوریهای برتر و نوین اقتصادی

اجرائی کردن بند الف-۶ اولین کارگروه  مشترک همکاری های اقتصادی جمهوری اسلامی ایران و جمهوری اسلامی افغانستان در اسفند ۱۳۸۳ مبنی بر ایجاد منطقه ویژه اقتصادی در جوار مرز مشترک

از جمله مهمترین اهداف تشکیل منطقه ویژه اقتصادی دوغارون می باشد.